روضه

مرکز نشر و دانلود متن روضه ، صوت روضه، کلیپ روضه، کتاب های مقتل ،شعر، مداحی و غیره

روضه

مرکز نشر و دانلود متن روضه ، صوت روضه، کلیپ روضه، کتاب های مقتل ،شعر، مداحی و غیره

روضه

بسم الله الرحمن الرحیم

بوی عطرش به مشامم چو نسیم است خدا میداند

اهل عالم بدانید حسین شاه کریم است خدا میداند

ای دلم گرد یتیمی به من و تو به چه کار ؟

هر که ارباب ندارد یتیم است خدا میداند

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب

فلسفه اشک بر امام حسین (علیه السلام)

سه شنبه, ۲۶ فروردين ۱۳۹۳، ۰۷:۰۲ ق.ظ
اگر قبول داریم که حضرت سیدالشهداء (علیه­السلام)  با شهادت خویش به مقام فنا که بالاترین مرحله سلوک است- رسیده‏‎اند، دیگر اشک ریختن براى او چه معنا دارد؟

این سخن از دو جهت ناصواب است:

نخست آن که حکمت گریه بر اباعبدالله (علیه­السلام) تنها به جهت قربانى شدن، مظلومیت و به اسارت درآمدن خانواده ایشان نبود

ثانیاً امامان (علیهم­السلام) پس از حضرت حسین (علیه­السلام)- که در مقام حق الیقین بودند و هیچ غیبى از آنان مستور نبود- علاوه بر توصیه به گریه بر اباعبدالله (علیه­السلام) خود نیز بر این واقعه مى ‏گریستند و مجالس سوگوارى برپا داشته و به دیگران نیز توصیه مى‏کردند. آیا آنان از حکمت‏ها و باطن ماجراى کربلا بى‏اطلاع بودند؟ به نظر مى‏ رسد گریه بر اباعبدالله (علیه­ السلام) حکمت‏هاى دیگرى نیز دارد، که امامان (علیهم ­السلام) این گونه آن را به پیروان خود آموزش مى‏دادند.

به بیان دیگر، حماسه عاشورا، رخدادى دو پهلو است و اگر این جریان را از یک سو بررسى کنیم، به این نتیجه مى ‏رسیم که امام حسین (علیه­السلام) شهید شد و فرزندانش کشته شده و اهل و عشیره‏اش به اسارت درآمدند و یزید بن معاویه پیروز و غالب گشت. اگر گریه بر اباعبدالله (علیه­السلام) از این دید تحلیل شود، این اشک و آه صرفاً بروز عاطفه انسانى است بر این که فردى مورد شکنجه بدنى و روحى قرار گرفت و به طرز ناگوارى به قتل رسید.

از این زاویه، گریه صرفاً درد دل و همدردى با صاحبان درد است. این گریه با گریه بر کشته شدگان حلبچه یا هیروشیما تفاوتى ندارد، تنها تفاوت در شدّت درد و روش کشته شدن است.

امّا اگر واقعه عاشورا را از زوایه دیگرى بررسى کنیم، مى‏ بینیم که در آنجا پیروزى از آن امام حسین (علیه­السلام) است و این یزید و کارگزاران او هستند که شکست خوردند. در واقع از این نگاه، واقعه عاشورا پیروزى صفات حسنه در درجه اعلاى خود، بر صفات رذیله در درجه ادناى خود بود.

در این صورت گریه با این دیدگاه، دیگر گریه بر اساس عاطفه نخواهد بود و صرفاً تراژدى و هم‏دردى و هم‏سویى با صاحبان درد از روى احساسات نیست، تا بگوییم آن حضرت که به مقام فنا نایل شد، دیگر گریه براى او چه حکمتى دارد؟

گذشته از اینکه امام حسین (علیه­السلام) به مقام بقا بعد از فنا و توحید جامع که اسم جامع الله است، رسید. مقامى است که تنها شایسته پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) و دیگر چهارده معصوم (علیهم السلام) است. از این رو گریه براى امام حسین (علیه­السلام) تجلى محبت به صفات خدا و راهیابى به فضایل است. و بیزارى از رذایل و دشمنان خداست.

  • سید محمد علوی زاده

گریه برای حسین

شبهات عزاداری

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی